Вечная память маме на татарском языке

Стихи о маме на татарском языке

Төнге тәрәзәләргә каратып

Догаларын, изге теләкләрен

Биргән алар сезгә яратып.

Күз тебәтеп юллар чатына:

Әнкәгезнең йорты чакыра!

Начар юлда йөреп,үсмердән-

Сезнең хәсрәтләрне күтәргәнгә

Чәчләренә көмеш төс кергән.

Бердәнбер бит алар, бердәнбер!

Сезне кеше итеп үстергәнче,

Күпме кайгы хәсрәт күргәндер!

Алар өчен мәңге бала сез!

Алар үлгәч,бөтен борчуларын

Җилкәгезгә алып каласыз!

Алар өчен мәңге бала сез.

Кая барма, шунда әнкәй йөзе,

Кая барсам- әнкәй куңелдә.

Әни генә шулай синең өчен

Җанын биреп яши гомергә.

Авырсаң янда тора ул.

Төн буе керфек какмый.

Ул саулыгын да кызганмый

Ул безне саклый-саклый.

Рәхмәт яусын безнең әнкәйләргә

Аларгадыр бөтен авырлык.

Әнкәйләргә якты йолдызлардан,

Я кояштан һәйкәл салырлык.

Җан җылысын тоя күңелебез,

Әнкәй көчен тоя кулыбыз.

Әнкәйләргә гел изгелек кенә кылыгыз.

Әнием гел балкып тора

Күктәге йолдыз кебек.

Мин дә тырышам булырга

Көн буе эшләр карый.

Син бар бит әле ярый

Өйрәтәсең һәр нәрсәгә

Зур сабырлыклар белән.

Рәхмәт әйтеп тәбриклим.

Минем әнием Гөлназ

Өләшеп тора гел наз.

Әниемнең эше бик күп

Буш вакытлары бик аз.

Укытучы булып эшли ул

Мин укыган мәктәптә.

Сеңлем белән икебезне

Таләпчән дә, бик җитез дә

Бар нәрсәгә өлгерә.

Өйдә тәртип булдыруга

Бар кешенеке дә кебек

Көн дә уйлыйм, әниемне

Бүген «5”ле алып кайттым,

Якты йөзле, шат күңелле

Уңган һәм бик тә тырыш.

Бакчабыздан җыеп ала

Ел саен бик күп уңыш.

-Кем турында сөйли бу?- дип

Әнием турында әйткәнне

Чыннан да аңладыңмы?

Өлгер дә шул, булдыклы да

Рәхмәт әйтәм сиңа бүген

Минем дә әни әйбәт,

Сөйли белми бер гайбәт.

Тырыш бул, яме, улым,-дип

Әйткән сүзе йөрәккә.

Әниемнең күз карашы

Кылган изгелекләре дә

Язсаң, китап булырлык!

Һәрчак яхшылык эшләү-

Ай, рәхәт тә соң миңа

Кайчакларда әле әни

Аның күз яшен күрү-

Сыңар канатлы әнием,

Игелек күрә күр бездән.

Бәхетле бул һәрвакыт,

Очкын бетмәсен күздән

Тырыш булырмын, әни,

Әйбәт булырмын, әни!

Сине мин бик яратам,

Син бит чибәр, акыллы

Син яныбызда булганда

Бәйләргә бик тә хәвәс

Чигәргә дә ул әвәс.

Әниемнең кулы алтын,

Әни бәйләгән киемнән

Әйтерсең ул гел янымда

Нурларын бөркеп тора.

Яратам мин әниемне

Әйбәт булганы өчен.

Бик күп назлары өчен.

Юк, аның өчен генә түгел,

Минем әни иң назлысы, ягымлысы,

Минем әни иң әйбәтне, иң матуры.

Җырлар көйләп, эшләр эшләп көннәр буе

Йөри өйдә, әйтерсең лә кояш нуры.

Иң кадерле кешем җирдә

Ул син, газиз әнием.

Гел изгелекләр бөркелә

Әниемнең җылы назын

Гел шулай булсын иде дип,

Бәхет теләп калабыз.

Гел күрәсем килеп тора әниемне

Көтеп торам тизрәк өйгә кайтуыңны

Бер елмаеп «Улым”диеп әйтүеңне,

Ничек кенә әйтеп бирим сагнуымны.

Матур да син, назлы да син, якын да син

Шуның өчен яратам бит үзеңне мин.

Очар коштай канатланып кайтам өйгә

Бик тиз генә куеныңа сыеныйм мин.

Әнием минем, кадерлем,

Миңа тормыш бүләк иткән.

Сөеп, иркәләп үстергән,

Ул кочаклап мине үпкән.

Дөньяда иң яхшы кеше

Һәркемнең дә үз әнисе.

Тәмле аш та, назлы сүз дә

Көтәбез без әниләрдән.

Әни түзә, сабыр итә

Яшь чыкмасын тик күзләрдән!

Нәни генә уңышка да

Чын күңелдән сөенүче.

Авырганда безнең өчен

Чын күңелдән көенүче.

Сабыр итеп көн күрүче.

Көне-төне тир түгүче!

Рәхмәт Ходам, әниемә

Сабырлыклар биргән өчен

Төн йокламый безнең өчен

Янып-көеп йөргән өчен!

Зур сынаулар сиңа тормыш

Җибәрсә дә, кызганмыйча,

Түзем булдың, сабыр иттең

Кала белдең югалмыйча.

Ике энем белән мине

Гел яхшыга өйрәтәсең.

Гел ягымлы эндәшәсең.

Рәхмәт, әни, рәхмәт сиңа!

Бик бик яхшы булганыңа

Киң күңелле, мәрхәмәтле

Әниемнең эше-иң изге эш,

Авыр сүзне әйтмик әниләргә

Аларга без итик гел ярдәм.

Калсын әле алар гел күркәм!

Әниләргә назлы сүзләр җитми,

Җитми әле мактау, котлау да!

Ә бит әниләрне гел яратып,

Зурлау кирәк барыбызга да!

Күзләреңне тутырып карыйсыңдыр

Балам кайтмыймы дип юлларга.

Озак күрешмәскә туры килсә,

Белмисеңдер ниләр уйларга.

Гафу ит син, әнкәй, гафу ит син

Миннән озак хәбәр килмәсә.

Кайтып хәлләреңне белмәсәм.

Юкка чәчләреңне агартма.

Бер кайтырмын әле синең янга

Өметеңне генә югалтма.

Жир йөзендә әниләрдән якын

Олы жанлы затлар бармы икән?

Котлы булсын сезнен бәйрәмегез

Матур булып атсын таңыгыз.

Хөрмәт итсен сезне балагыз.

Сез, әнилэр, бала өчен кояш

Алар өчен тормыш яме сез.

Бу дөньяда һәрчак үрнәк булып

Шул балалар өчен яшисез.

Авырганда күкрәгенә кысып

«Жан жимешем, йөрәк пәрам- дип

Чын күнелдән борчылучы кеше

Һәркем белә : сез әниләр бит!

Кая барма, шунда әнкәй йөзе,

Кая барсам- әнкәй куңелдә.

Әни генә шулай синең өчен

Җанын биреп яши гомергә.

Авырсаң янда тора ул.

Төн буе керфек какмый.

Ул саулыгын да кызганмый

Ул безне саклый-саклый.

Рәхмәт яусын безнең әнкәйләргә

Аларгадыр бөтен авырлык.

Әнкәйләргә якты йолдызлардан,

Я кояштан һәйкәл салырлык.

Җан җылысын тоя күңелебез,

Әнкәй көчен тоя кулыбыз.

Әнкәйләргә гел изгелек кенә кылыгыз.

Номер материала: ДВ-063126

Не нашли то что искали?

Вам будут интересны эти курсы:

Оставьте свой комментарий

Подарочные сертификаты

Ответственность за разрешение любых спорных моментов, касающихся самих материалов и их содержания, берут на себя пользователи, разместившие материал на сайте. Однако администрация сайта готова оказать всяческую поддержку в решении любых вопросов, связанных с работой и содержанием сайта. Если Вы заметили, что на данном сайте незаконно используются материалы, сообщите об этом администрации сайта через форму обратной связи.

Все материалы, размещенные на сайте, созданы авторами сайта либо размещены пользователями сайта и представлены на сайте исключительно для ознакомления. Авторские права на материалы принадлежат их законным авторам. Частичное или полное копирование материалов сайта без письменного разрешения администрации сайта запрещено! Мнение администрации может не совпадать с точкой зрения авторов.

Источник

Татарские надписи на памятниках в Москве, на татарском языке, примеры

Татарские надписи на памятниках – что можно высекать в камне, а что нельзя, вы узнаете если дочитаете статью до конца. В нашей стране по соседству в дружбе и согласии проживают люди разных национальностей, вероисповеданий. У каждого народа свои традиции, культура. Это касается и ритуальных обрядов, правил захоронения усопших. Для православных считается нормой красочность похоронных обрядов, дорогие надгробные комплексы, пышность и помпезность.

КАНОНЫ ИСЛАМА

Татарская нация самая ревностная, в вопросах исполнения канонов ислама, поэтому татарские надгробные камни не принято богато украшать. Запрещали раньше гравировать портреты покойников. Из позволенного – надписи на памятники на татарском языке. Разрешены цитаты, взятые из мусульманских сур, на арабском языке. А вот по поводу гравировки надгробных памятников выдержками из Корана, мнения расходятся.

Читайте также:  Глагол это в русском языке определение

Одни считают это допустимым, а другие – нет. Мнения разделяются потому, что Святые Слова, написанные на могильном камне, находятся на уровне земли и на них могут наступить люди или животные – что недопустимо. А огораживать могилки, также запрещено. Следовательно, лучше не писать на камнях цитаты из Корана, в знак уважения к Слову Аллаха. Например, в Ханафитском мазхабе уверены, что писать что-либо на памятной стеле можно лишь затем, чтобы обозначить место могилки на кладбище, а иные надписи нежелательны. Как видите, в этом вопросе нет единого мнения. Поэтому каждый сам решает, нужно писать эпитафию (надпись) на памятнике усопшему родственнику, или нет.

А чтобы узнать, какой вариант захоронений является верным, следует посетить старинные татарские (мусульманские) кладбища. На них, в основном, памятник в виде каменной глыбы, обработанная с лицевой стороны. Без портрета, указаны предки до пятого колена и выбита философская надпись на татарском языке. На некоторых камнях надписи на арабском.

ТАТАРСКИЕ НАДПИСИ НА ПАМЯТНИКАХ

В основном, если татары заказывают гравировку эпитафии на памятник, то это молитва за душу покойного. Мольба о том, чтобы Аллах был милостив к нему и не строго наказывал за грехи.

Не допускаются на могилах мусульман скорбные слова. После смерти мусульманин возвращается к Аллаху, которому принадлежит, выражать скорбь по этому поводу в эпитафии на памятнике — непристойно.

Смерть тебя известит о сроке, а могила есть предел деяний…

Из мира бренного, в мир вечности переселился.

Сказал Пророк, мир над ним: Верующие не умирают, но переходят из мира, тленного в мир вечный.

Сказал пророк: – Да приветствует Аллах его и род его.
Смерть – чаша и все люди пьют из неё.
Могила – врата и все люди войдут в неё.

День, когда ты взошёл на землю рая.

Сейчас меняется жизнь кругом. Затронули изменения и ритуальные традиции разных народов. Одни возвращаются к своим истокам, после ста летнего перерыва, а другие отходят от строгих правил и канонов.

Сегодня на татарских кладбищах Москвы, можно увидеть дорогие памятники с портретами, скульптурами, оградами. Уже не столь заметно строгих различий между могилами людей разных конфессий.

Молодое поколение не слишком строго придерживается ритуальных правил.

ЗАКАЗАТЬ ЭПИТАФИЮ НА ТАТАРСКОЕ НАДГРОБИЕ

Наша компания, «Постамент.ру», выполняет заказы на гравировку надписей, полумесяцев, минаретов, арок с мечетью, на мусульманские стелы, надгробия. Допускается украшение лицевой стороны надгробной плиты национальным орнаментом в сдержанном стиле. На женской плите допускается гравировка цветов, по количеству детей. Фото наших работ, по оформлению мусульманских памятников размещены на сайте.

Для заказа нанесения надписи:

Оставьте заявку дежурному специалисту;

Позвоните нам +7 495 201 3227;

Закажите обратный звонок, мы перезвоним в удобное для вас время;

Напишите в онлайн-чат внизу правого угла экрана;

Наши менеджеры свяжутся с вами, в течение нескольких минут. В онлайн-чате можно спросить цену на гравировку. Она зависит от того, какое гравировальное оборудование применят для нанесения эпитафии на обелиск (вручную, лазерным или пескоструйным станком), от количества строк, оформления надписи (краска, золото, серебро, бронза).

Источник

Стихи в память о маме от дочери

Вернуть бы маму на мгновенье,
Сказать всё то, что не успела ей сказать,
Обнять как прежде нежно — нежно
И гладить плечи, руки целовать…
И рассказать, как не хватает,
И попросить прощение, за всё…
Сидеть, прижавшись, рук не отпуская
И говорить, и говорить ей обо всем…
Ведь знаю я, что в дверь квартиры
Войти не сможет мама никогда,
Не поцелует, не прижмет, как раньше
Не спросит, как мои теперь дела…
Мамулька, милая, родная
Осталось только память о тебе,
И боль, что бьёт и время не спасло…
Я по тебе скучаю очень сильно мама,
Скучаю так, что трудно рассказать,
Как я хочу, чтоб ты была бы рядом.
Но нет пути, дороги нет назад.
Мамулька, милая, родная…
Куда мне боль свою девать…
Душа кричит внутри надрывно,
Тебя всегда мне будет не хватать…

Я по тебе тоскую, мама…
Ещё свежи на сердце раны,
И боль утраты не прошла,
Я по тебе скучаю, мама,
Хочу, чтоб ты была жива.
Нет дня, чтоб я не вспоминала,
Я не могу к тебе придти,
Квартира там стоит пустая,
А на стене портрет висит.
Я знаю, ты не умерла.
Ты постоянно где-то рядом.
Болит, кричит моя душа,
Тебя не вижу. Где ты мама.
Тебя зову, как в детстве я,
Но ты меня уже не слышишь,
Как не хватает мне тебя,
Мне очень плохо…
Мама, слышишь.

МАМОЧКА, как плохо без тебя,
Как тебя порою не хватает,
Поднимаю взгляд на небеса,
Но, ГОСПОДЬ, твой взор не посылает.
Я прошу, ЕГО, ну хоть разок,
Дай мне, МАМЫ, лик живой увидеть,
Но с небес лишь капелька дождя,
Шепчет тихо, МАМА, тебя видит.

Ты, знаешь, МАМА, жизнь остановилась,
С тех пор, как ты ушла, не движется вперёд,
И я бы может по-другому жить бы научилась,
Да только сердце изнутри сжимается и жгёт.
Скажи мне, МАМА, почему так получилось?
Ведь мы совсем не ждали, что уйдёшь.
И нету радости. всё так изменилось,
Порой от боли даже не уснёшь.
Прости мне, МАМА, что порой я злилась,
Ах, если б знала, что не вечно ты живёшь,
Я день и ночь бы за тебя молилась,
КАК ЖАЛЬ, ЧТО НИЧЕГО УЖ НЕ ВЕРНЁШЬ.

Сижу на камне. и перебираю
Ромашки в слабых трепетных руках.
Я прихожу сюда и точно знаю.
Что ты сейчас. уже на небесах.
Я не смогла понять и успокоить.
Я не успела многого сказать.
Нет. я пришла тебя не беспокоить.
Я. за тобой. соскучилась опять.
Прости меня. как только мать прощает.
За редкость встреч. за резкие слова.
За то. что дочка только обещает.
Но забывает. дверь закрыв едва.
Прошу. прости меня. за равнодушие.
И нечего на занятость пенять.
Не существует дел настолько важных.
Чтоб в жизни. место матери занять.
По глупости. по юности. из лени.
Мы забываем тех. кто тихо ждёт.
Что мы придём. и. преклонив колени.
Обнимем мать. а Мир пусть. подождёт…

МАМА! Как не хватает мне тебя.
Моей единственной, родной, неповторимой.
Так тяжело бывает иногда
Без теплоты твоей, без доброты и тихой силы.

Мама! Вечная память тебе,
Ты ушла, мы расстались с тобой навсегда.
Мама! Снова слезы я лью в тишине
Не увижу тебя никогда.
Мама! Как прижаться к тебе я хочу
И объятий тепло ощутить.
Мама! И от боли я снова кричу
Мама! Мое сердце упрямо твердит.
Мама! Я глаза твои вижу во сне
И не хочется утро встречать.
Мама! Прошепчу я опять в тишине
Мама! Хочется вновь повторять.
Мама! Твой покой – наша вечная боль
Снова слезы я лью в тишине.
Мама! Ты ушла, мы расстались с тобой,
Мама! Вечная память тебе…

Читайте также:  Как будет утка на немецком языке

Сегодня моя мама навсегда уснула,
Оставив здесь мои прозрачные глаза.
Нет сил, поверить в то, что так бывает,
Сегодня моя мама умерла.
Прости мою слепую слабость,
Прости, что я не ведала стыда,
Когда за пустяки, меня ты укоряла.
Прости, что я кричала, когда ты на руки меня брала.
Я, как сейчас, все дни те буду помнить.
Как мило улыбаясь, ты стояла у окна,
Как я из школы в туфельках и бантиках бежала,
Как ты всегда одну меня ждала.
Я буду помнить, как падала, играясь,
И криком громким я тебя звала.
Я помню, как ты надо мной смеялась.
О, мама, как прекрасна ты была.
В твоем огромном сердце места много,
И место было в нем не больше чем для нас троих.
Мне не забыть, как ты ругала меня строго,
Мне не забыть, как я стыдилась слов своих.
Я в дождь и снег приду к твоей могиле
И встану на колени я у ног твоих.
И пусть они уже давно тебя забыли,
Я буду помнить нас с тобой за нас двоих,
Я буду свято верить в твою душу,
Она всегда следит за мной с небес.
Я вновь прошу тебя за все прощения.
Я знаю, мама, ты со мной, я знаю, мама, что ты есть.

Мне хочется побыть с тобою рядом,
Прижаться тесно ко груди твоей.
Ну почему же раньше я считала,
С друзьями быть намного веселей?

Друзья исчезли, словно не бывало,
Умчалась и любовь прошедших лет.
Лишь только ты меня не забывала,
Любви сильнее материнской нет.

Уже не раз тебе я говорила,
Как жалко мне давно минувших дней,
Я столько зла и боли причинила
И не ценила я любви твоей.

Но мы теперь с тобою вместе с Богом.
Он мне глаза открыл и дал понять,
Что сколько б ни было друзей хороших много,
Роднее всех на свете только мать.

Не знаю, сколько дней мне Бог наметил,
Но сколько б мне не оставалось жить,
Сильнее всех, на этом белом свете,
Тебя я буду, мамочка любить

Непролитые слёзы мне глаза обжигают,
Когда у могилы твоей я стою,
Когда грусть и тоска мою душу терзают,
Ты услышь меня мама, я тихонько шепчу.

Как хочется сново услышать твой голос,
К тебе подойти и прощенье просить.
Но знаю что поздно и что не возможно,
Что время назад не возвратить.

Из наивности детской, в моём сердце глубоко
Зародилося чувство, что не любишь меня.
Твоя строгость порой, мне казалось жестокой,
А любовь недоступной, как на небе луна.

Лишь теперь, когда дети, подрастая взрослеют
И бессонные ночи часто просятся в дом,
Лишь теперь понимаю, слишком поздно я знаю,
Отчего твои щёки, серебрились дождём.

Без тебя растаяла планета,
Покачнулась подо мной Земля.
Ты не здесь теперь, но где же, где ты,
Мамочка любимая моя.
От любви перехватило горло,
Воздух сжат – не оставляй меня.
Как жила ты горестно и гордо,
Мама, мама – храбрая моя!
Плачут птицы на ветвях застывших,
Плачет век, в колокола звеня.
Мама улетает – выше, выше,
Легкая и добрая моя.
Я тебе поклажу собираю
В две слезы, и Господа моля,
Я с тобой живу и умираю,
Мамочка, красивая моя.
Видишь ли ты свет над нашей крышей,
Помнишь, как мы шли – метель мела?
Ты меня сквозь смертный стон услышишь,
Мамочка, бессмертная моя!

Мне так хочется место найти на Земле,
Где бы не было боли.
Чтоб могла я туда придти
И согреться нежной любовью.
Чтобы не было подлости там
И предательства не было тоже.
Доброте,чтоб построен был храм,
Чтобы я становилась моложе.
Это место-как Рай для души
И к нему устремляются мысли.
Где такой уголок,подскажи,
Где оазис тепла нашей в жизни?
Это место с рождения есть,
я всегда там любимая самая.
Доброты и тепла в нем не счесть.
Это просто. ГЛАЗА МОЕЙ МАМЫ.

Поддержи Бугага.ру и поделись этим постом с друзьями! Спасибо, друг! 🙂

Источник

Әти-әнигә рәхмәт

Слова благодарности родителям на татарском языке

Туйда әти – әнигә рәхмәт сүзе

Бүгенге көнгә кадәр бер дә уйламый идем туган йортны, әти-әниемне калдырып башка урында, башка кеше янәшәсендә яшәргә кирәк дип. Һәм бу уку вакытындагы шикелле вакытлы гына да түгел, гомергә. Гомергә, табигать кануны шулай булгангадыр, бәлки, кошлар да бит әткәләре оясында әнкәләре китергән җимне чүпләп үсәләр дә, канат ныгыткач үзләре офыкка хуҗа булып үз оясын коралар, шулай ук кошлар очырырга әзерләнәләр.

Күрәсең, минем дә шул кошлар шикелле үз күгемә, үз ояма [..] белән бергә ия булыр вакытым җиткәндер. Узганнарны, бүгенгесен уйлап минем бары рәхмәт әйтәсем килә җан биргән анама, гомер биргән Аллама, канат биргән атама. Тормыш күгендә очарлык, биеклекләрне яуларлык көчем өчен, сәламәт тәнем, зирәк акылым, сезнең ярдәм белән алган белемем, кая гына булсам да кайтып сыенырлык урын булган туган оям, йортым өчен рәхмәт. Бары тик бер генә сүз — рәхмәт. Күңел түремдәге иң моңлы һәм нәзек кылларыннан чыккан ихлас рәхмәт сезгә барысы өчен. Рәхмәт барыгызга да, туганнарга, дусларга. Хөрмәт итеп килгәнегез, безнең шатлыклы бәйрәмебезне уртаклашканыгыз өчен. Рәхмәт шулай ук мәҗлесебезне һәръяклап оештырган алып баручылар белән җитештерүче-пешерүчеләргә. Барыгызга чын күңелдән рәхмәт!

Янәшәмә карыйм да, мин үземнең бик бәхетле кеше икәнемә тагын бер кат инанам. Кадерле ирем, кара әле, биредә безне бары хөрмәт иткән, яраткан кешеләр генә җыелган. Менә ерак араларны якын итеп килгән дуслар, йөз сум акчаң булганчы йөз дустың булсын диләр — чын сүзләр, рәхмәт сезгә дусларым. Дуслардан якынрак туганнар. Сезне үзебезнең беренче шатлыгыбызны уртаклашуга килүегез өчен бик зур рәхмәт. Туганнардан янәшәрәк күршеләр. Күршеләр, күршеләр – иң якын кешеләр, мин сезнеңкүршегездән китсәм дә, һәрчак шулай якын булып калыгыз.

[…], кара, менә болар минем өчен җанымның бер өлеше булган апам һәм абыем, сеңелем. Аларның һәммәсенең инде күптән үз тормышы, шулай да без бергә һәм бердәм. Шатлыкта да, борчуда да без — туганнар. Без дә алардан аерылмый яшик. Алар минем якыннарым, мин алалар белән бер аланда тәгәрәп үскән, мин аларны бик яратам, алар да минем өчен җан атып торалар, рәхмәт аларга.

Читайте также:  Английский язык глагол быть настоящего времени

Әтием, әнием – минем тормышта иң изге, иң кадерле сүзләр белән әйтеп бетергесез кирәкле олы кешеләр. Минем бүген рәхмәтнең иң олысын иң ихласын аларга җиткерәсем килә. Җан биргән әнием, яшәү биргән әтием — рәхмәт сезгә барысы өчен: гомерем, балачагым, яшьлегем, белемем, өс-башым, борчусыз яшәешем, бүгенге мәңге истә калырлык мәҗлесем өчен –рәхмәт сезгә.

[…], тагын бер кабат — мин бәхетле. Минем әтием-әнием исән-сау, янәшәмдә, туганнарым, дусларым биредә, ул гына да түгел, минем хәзер тагын бер әнием, әтием, миңа кызым дип дәшүче синең әти-әниең, яңа туганнарым бар.

Әйе, мин бәхетле. Мин хәзер үземнең бәхетемне синең кулларыңа тапшырам. Әгәр минем бәхетемне саклап яшәсәң, мин синең дөньяда иң бәхетле ир булуың өчен барлыгым белән тырышып яшәячәкмен, кадерле

Таһир – Зөһрә читтә торсын

Сезнең кебек иң матур пар

Юктыр бүтән бер җирдә дә.

Иң гүзәл дә иң якын да

Пар булып сез йөрисез.

Бер кемне дә күрмисез.

Сездә сөю, сездә ялкын

Барысыннын да күбрәк

Ник, нигә соң көттерәсез –

Мин үземне бүген бик бәхетле хатын-кыз итеп хис итәм.

Чөнки минем янәшәмдә мине тәрбияләп үстергән, укыткан, тормыш офыгында йөзәрлек нык канат биргән әтием белән әнием бар. Зур рәхмәтләремне әйтеп, мин аларга сәламәт, озын гомер телим.

Минем бергә уйнап үскән, куаныч-көенечләремне уртаклашкан бертуган [апа / абый / сеңел] бар. Без бергә, бик тату, бердәм булып үстек. Киләчәктә дә шулай аралашып күңелле яшәсәк иде.

Минем бүген безне хөрмәт итеп килгән туганнарым бар. Барысына да рәхмәт аларга.

Минем эч серләремне уртаклашкан, кирәк чакта ярдәм иткән тугры дусларым бар.

Һәм, ниһаять, янәшәмдә туганым кебек якын, дустым кебек ышанычлы, яраткан кешем син – [ирем] бар. Безнең уртак тормышыбызга корган өмет – ниятләребез акланыр дип уйлыйм.

Ул гына да түгел минем инде хәзер, яңа туганнар белән бергә икенче әтием белән әнием дә бар. Рәхмәт аларга мине шулай үз кызлары шикелле күреп килен итеп төшергәннәре өчен.

Шуларны уйлыйм да, мин үземне бик бәхетле дип уйлыйм. Һәм бу бәхетебез уртак булыр дип ышанам….

Рәхмәт барыгызга да.

Мин бүгенге көнгә кадәр, җәмгыятьнеӊ күзәнәге — гаилә кору турында уйлаймый идем. Күрәсеӊ минем дә вакыт җитте. Бала чакны, яшь вакытны, бүгенге көнне уйлыйм да үземне бу дөньяда иӊ бәхетле ир ат итеп хис итәм.

Рәхмәт әйтәсем килә ерак араларны якын итеп килгән, һәрчак ярдәм итәм дип торган дусларга. Рәхмәт сезгә.

Рәхмәт әйтәсем килә безне хөрмәт итеп килгән туганнарга. Бүгенге көннән минем туганнар математик яктан ике тапкырга артты. Рәхмәт сезгә туганнар.

Аерым рәхмәт әйтәсем килә бердән – бер, минем өчен җан атып торган энемә (абыйга, апага, сеӊлемә) ……… Рәхмәт сиӊа ………

Рәхмәт бабай ……………. һәм әби …………. шундый матур, ягымлы, үрнәк, сөйкемле кыз, хәзер инде минем тормыш иптәшем, устергән өчен, һәм мине уз малайлары шикелле кабул иткән өчен.

Әти-Әни һарчак тырыштыгыз

Мине хәвефләрдән сакларга

Чын күӊелдән мин дә тырышырмын

Сезнеӊ ышанычны акларга

Рәхмәт барыгызга да дусларга, туганнарга, әниләр һәм әтиләргә. Хөрмәт итеп килгәнегез, безнең шатлыклы бәйрәмебезне уртаклашканыгыз өчен. Бары тик бер генә сүз — рәхмәт. Күңел түремдәге иң моңлы һәм нәзек кылларыннан чыккан ихлас рәхмәт сезгә барысы өчен. Рәхмәт шулай ук мәҗлесебезне һәръяклап оештырган алып баручылар белән җитештерүче-пешерүчеләргә. Барыгызга чын күңелдән рәхмәт!

Ничек түләп бетерербез,

Гомер биргән өчен безгә,

Балам диеп янып-көеп

Яшәгәнгә рәхмәт сезгә.

Күпме генә рәхмәт әйтсәк тә без

Бик аз булыр кебек күңелгә.

Бәхет шатлык кына юлдаш булсын.

Әткәй-әнкәй сезгә гомергә.

Сез мине кадерләп һәм назлап пар канат астында үстердегез. Зур тормышка аяк баскач сыгылмый һәм сынмый яшәрлек көч бирдегез. Туган йортта мин кадерле бала булдым. Итагатьле, инсафлы һәм белемле итеп тәрбияләдегез. Сезнең киңәшләрегез, бетмәс-төкәнмәс йөрәк җылыгыз тормышта үз урынымны һәм үз тиңемне табарга ярдәм итте.

Бүген минем иң бәхетле көнем. Сез бүген минем язмышымны яраткан кешемнең кулларына тапшырасыз. Минем бәхетле, шатлыклы гомер кичерүемне телисез. Мин сезнең үрнәктә ир хакын, ата-ана һәм бала хакын хакларга өйрәнеп үстем.

Гомер елгасын кичкәндә: «Оясында ни күрсә, очканында шул булыр», дигән гыйбарәне һәрчак истә тотармын. Сезгә минем өчен кызарырга туры килмәс дип уйлыйм. Рәхмәт сезгә барысы-барысы өчен дә. Киләчәктә дә саулык белән, безнең бәхетебезгә куанып, тигезлектә яшәргә насыйп булсын үзегезгә. Сез безгә һәрвакыт кирәк. Сәламәт булыгыз!

Хөрмәтле әти-әнием! Сезгә кечкенә генә хикәя сөйлисем килә! Язгы матур кояшлы көнне …. гаиләсендә бер малай туа. Кечкенәдән үк ул эш яратучан, игелекле һәм кешеләргә карата мәрхәмәтле булып усә. Үз эшен җиренә җиткереп эшләгәнгә күрә аңа һәркем ышаныч белән карый. Авыл колхозында ул узен яхшы эшче, гүзәл кеше итеп күрсәтә.

Ялгыз гына агачлар да яфрак ярмый

ялгыз гына кошлар да сайрамый дигән мәкалдә күк, булган егет (исеме) үзенең сөйгән ярын очрата. Бер-берсенә гашыйк булалар һәм бергә тормыш кора башлыйлар. Яш чактан ук эш сөйгән ике яр көнне-тәнне белми тормыш көтәләр, кечкенә бәбиләр алып кайталар.

Балаларны аякка бастырып, яхшы белем һәм тәрбия бирү дигән уй һәрвакыт беренче чиратта була аларның.

Хәзер ничә еллар үткәннән соң да әти-әнием бер-берсен сөеп, хөрмәт итеп, иңгә иң терәшеп яшиләр. Сез безгә яхшы үрнәк һәм терәк, ышанычлы дус, хөрмәтле әти-әни дә, туры юлны күрсәтүче маяк та булып торасыз. Сез булганга без бәхетле иң кадерле кешеләребез.

Рәхмәт барыгызга да дусларга, туганнарга, әниләр һәм әтиләргә. Хөрмәт итеп килгәнегез, безнең шатлыклы бәйрәмебезне уртаклашканыгыз өчен. Бары тик бер генә сүз — рәхмәт. Күңел түремдәге иң моңлы һәм нәзек кылларыннан чыккан ихлас рәхмәт сезгә барысы өчен. Рәхмәт шулай ук мәҗлесебезне һәръяклап оештырган алып баручылар белән җитештерүче-пешерүчеләргә. Барыгызга чын күңелдән рәхмәт!

Минем тормышта иң изге, иң кадерле сүзләр белән әйтеп бетергесез кирәкле олы кешеләр — әтием белән әнием. Минем бүген рәхмәтнең иң олысын иң ихласын аларга җиткерәсем килә. Җан биргән әнием, яшәү биргән әтием рәхмәт сезгә барысы өчен: гомерем, балачагым, яшьлегем, белемем, өс-башым, борчусыз яшәешем, тормыш офыгында йөзәрлек нык канат биргән өчен.

Әйе, мин бәхетле. (Ир исеме) мин хәзер үземнең бәхетемне синең кулларыңа тапшырам. Әгәр минем бәхетемне саклап яшәсәң, мин синең дөньяда иң бәхетле ир булуың өчен барлыгым белән тырышып яшәячәкмен, кадерлем. Шуларны уйлыйм да, мин үземне бик бәхетле дип уйлыйм. Һәм бу бәхетебез уртак булыр дип ышанам….

Рәхмәт барыгызга да дусларга, туганнарга, әниләр һәм әтиләргә. Хөрмәт итеп килгәнегез, безнең шатлыклы бәйрәмебезне уртаклашканыгыз өчен. Бары тик бер генә сүз — рәхмәт. Күңел түремдәге иң моңлы һәм нәзек кылларыннан чыккан ихлас рәхмәт сезгә барысы өчен. Рәхмәт шулай ук мәҗлесебезне һәръяклап оештырган алып баручылар белән җитештерүче-пешерүчеләргә. Барыгызга чын күңелдән рәхмәт!

Источник

Мастерица